Wciśnij ENTER, aby wyszukać
Zamknij
Poronieniem kończy się nawet 50% wszystkich ciąż. Jeśli doświadczyłaś poronienia, skonsultuj się z lekarzem.

Poronieniem kończy się nawet 50% wszystkich ciąż. Jeśli doświadczyłaś poronienia, skonsultuj się z lekarzem.

Poronienia – objawy, przyczyny, diagnostyka i leczenie

Poronienia dotyczą nawet co drugiej ciąży. Poronienie to samoistne zakończenie ciąży przed upływem 22. tygodnia, polegające na oddzieleniu się jaja płodowego od macicy i wydaleniu go z organizmu matki.

Jak często dochodzi do poronień?

Jak pokazują dane statystyczne, poronieniem kończy się nawet 50% wszystkich ciąż, z czego w ponad połowie przypadków do utraty ciąży dochodzi tuż po zagnieżdżeniu się zarodka w macicy – krwawienie z dróg rodnych pojawia się wówczas w okresie okołomiesiączkowym, a kobieta często nie zdaje sobie sprawy, że właśnie poroniła. Aż 80% poronień przypada na pierwszy trymestr ciąży (pierwsze 12 tygodni ciąży).

Objawy poronienia

Objawy wczesnego poronienia (do 12. tygodnia ciąży) to:

  • stosunkowo silne, długotrwałe skurcze lub bóle w obrębie podbrzusza, które mogą promieniować do okolicy krzyżowej;
  • krwawienie z dróg rodnych (krew ma jasnoczerwony kolor, mogą w niej być widoczne tkanki oraz skrzepy);
  • ustąpienie objawów typowych dla ciąży (nudności, tkliwość w obrębie piersi),
  • brak tętna płodu w czasie badania USG (jest wykrywalne od piątego tygodnia ciąży).

W 14. tygodniu ciąży dochodzi do pełnego wykształcenia się łożyska – zakończenie ciąży od tego momentu to tzw. poronienie późne . Objawia się ono podobnie jak poronienie wczesne, ale stopień nasilenia symptomów (krwawienie z dróg rodnych, skurcze) jest znacznie większy. 

W trakcie poronienia późnego odchodzi płyn owodniowy, a w razie dołączenia się zakażenia jaja płodowego kobieta może doświadczać wysokiej gorączki i dreszczy, bóli mięśniowych

Poronienie bezobjawowe

Poronienie może również przebiegać bezobjawowo, jako obumarcie płodu w macicy. Mamy wówczas do czynienia z tzw. poronieniem zatrzymanym, które można stwierdzić tylko w trakcie badania ultrasonograficznego. Zdarza się, że złe rokowania dla rozwoju ciąży ustalane są właśnie podczas badania USG, wykonanego na jej wczesnym etapie – niepokojącym sygnałem są m.in. opóźniony rozwój zarodka w stosunku do wieku ciąży oraz bardzo wolna akcja serca u płodu.

Krwawienie z dróg rodnych w ciąży – co robić?

Nie każde krwawienie z dróg rodnych kończy się poronieniem, ale wystąpienie tego objawu powinno skłonić ciężarną do jak najszybszej konsultacji z ginekologiem-położnikiem (na SORze lub dyżurnym oddziale ginekologicznym w szpitalu, zwłaszcza jeśli krwawienie jest obfite). 

Poronienie – interwencja lekarska

U części pacjentek udaje się zatrzymać poronienie poprzez niezwłoczne wdrożenie leczenia farmakologicznego, ale w większości przypadków zastosowanie środków podtrzymujących ciążę nie przynosi efektu, ponieważ poronienie to de facto naturalny mechanizm, jakim dysponuje organizm matki, do eliminacji zarodka, który nie rozwija się prawidłowo.

Pomoc lekarska przy poronieniu obejmuje również wykonanie zabiegu łyżeczkowania jamy macicy, jeśli po utracie ciąży nie nastąpiło całkowite oczyszczenie się tego narządu, oraz przy utrzymującym się silnym krwawieniu z dróg rodnych.

Przyczyny poronienia

Poronienia w pierwszym trymestrze ciąży są najczęściej spowodowane czynnikami genetycznymi (zaburzeniami genetycznymi występującymi u płodu), nieprawidłowościami w budowie macicy oraz zaburzeniami w formowaniu się jaja płodowego i otaczających go tkanek (trofoblastu).

W późniejszych etapach ciąży poronienie bywa wynikiem:

  • zaburzeń hormonalnych (niedostateczna produkcja progesteronu przez łożysko lub ciałko żółte);
  • chorób ogólnoustrojowych u ciężarnej (niedoczynność tarczycy, niewyrównana cukrzyca);
  • czynników autoimmunologicznych (np. zespół antyfosfolipidowy);
  • silnych infekcji bakteryjnych lub wirusowych u kobiety, które doprowadziły do zainfekowania jaja płodowego;
  • niewydolności cieśniowo-szyjkowej (samoistne rozwieranie się szyjki macicy). 

Poronienia a wiek kobiety i mężczyzny

Istotnym czynnikiem wpływającym na ryzyko poronienia jest wiek, zarówno kobiety, jak i jej partnera. 

Kobieta

Prawdopodobieństwo samoistnej utraty ciąży u dwudziestolatki wynosi średnio 12-15%, natomiast u czterdziestolatki zwiększa się aż do ponad 50%. Fakt ten ma związek z pogorszeniem się jakości komórek jajowych, w których kumulują się uszkodzenia materiału genetycznego powstałe wskutek działania szkodliwych czynników środowiskowych (np. zanieczyszczenie powietrza, środki konserwujące w żywności itp.).

Mężczyzna

Podobne procesy zachodzą w komórkach plemnikotwórczych, co przekłada się na systematyczne obniżanie się parametrów nasienia u mężczyzn, oraz na wzrost ryzyka wystąpienia nieprawidłowości genetycznych zarodka, stanowiących ponad 60% przyczyn poronień. Statystyki pokazują, że prawdopodobieństwo poronienia zwiększa się aż ok. 1,6 raza, gdy partner ciężarnej ma ponad 40 lat.

Badania po poronieniu

Po pierwszym poronieniu lekarze zlecają zwykle podstawowe badania, zakładając, że utrata ciąży mogła być zdarzeniem losowym. Przede wszystkim trzeba wykluczyć rolę chorób ogólnoustrojowych oraz ocenić, czy styl życia ciężarnej miał wpływ na poronienie.

Jeżeli poronień było więcej, warto wdrożyć pełną diagnostykę, w celu:

  • wykluczenia zaburzeń genetycznych (badanie kariotypów u obojga partnerów);
  • wykrycia ewentualnych nieprawidłowości anatomicznych w budowie jamy macicy (histeroskopia);
  • wykluczenia zaburzeń krzepnięcia krwi, zwłaszcza nadkrzepliwości (np. zespół antyfosfolipidowy);
  • określenia, czy poronienia mogły mieć związek z istnieniem czynników zakaźnych (np. infekcji chlamydiowej);
  • oceny profilu hormonalnego oraz wykluczenia roli zaburzeń endokrynologicznych w utracie ciąży.

W zależności od przeprowadzonego wywiadu, zdiagnozowanych zaburzeń oraz przebytych chorób lekarz może zlecić także inne badania.

Poronienia nawykowe

Pełna diagnostyka jest niezbędna w przypadku poronienia trzeciej kolejnej ciąży (tzw. poronienia nawykowe), ponieważ każda kolejna ciąża będzie traktowana automatycznie jako ciąża wysokiego ryzyka, wymagająca nadzoru i leczenia (jeśli w porę uda się ustalić przyczynę poronień, istnieje szansa na zastosowanie leczenia przyczynowego). 

Badania diagnostyczne warto wykonać w klinice leczenia niepłodności, ponieważ ośrodki tego typu zapewniają dostęp do pełnej diagnostyki i szybko wdrażanego leczenia – a czas jest na wagę złota, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży, gdy ryzyko poronienia jest największe.

W przypadku poronień nawracających lub powtarzających się niepowodzeń implantacji zarodka można również uwzględnić diagnostykę w kierunku przyczyn immunologicznych.

Dowiedz się więcej o konsultacji z immunologiem >>

Poronienie po in vitro

Przed podejściem do in vitro kobieta jest szczegółowo przebadana, wykluczone są choroby ogólnoustrojowe, wady anatomiczne oraz infekcje, a po transferze zarodka do jamy macicy pacjentka przyjmuje środki farmakologiczne (głównie hormon progesteron oraz jego pochodne), aby zapobiec niedoborom hormonalnym i zwiększyć szanse na udaną implantację embrionu. Dodatkowo zaleca się jej odpoczynek, unikanie współżycia, stresu i długotrwałych wstrząsów.

Mimo to w ok. 16% przypadków dochodzi do utraty wczesnej ciąży. Poronienia częściej dotykają starsze pacjentki, dlatego można przyjąć, że ich przyczyną są najczęściej nieprawidłowości materiału genetycznego zarodka.

W tej sytuacji, jeśli para dysponuje jeszcze zamrożonymi zarodkami, lekarze z reguły modyfikują farmakoterapię przed kolejnym podejściem do in vitro. Często wykonywane są dodatkowe badania, a ich dobór jest indywidualny, zależny od sytuacji pary. 

Poronienie po in vitro a czynniki genetyczne

Lekarze mogą także zdecydować się na skorzystanie z tzw. skriningu preimplantacyjnego (PGT-A), czyli badania stanu genetycznego zarodków przed podaniem ich do jamy macicy.

Jeśli okaże się, że do poronień dochodzi z powodu nosicielstwa defektu genetycznego jednego lub obojga rodziców, który to defekt znacząco obniża szanse na urodzenie zdrowego dziecka (lub uniemożliwia donoszenie ciąży), rodzice mogą skorzystać z komórek anonimowego dawcy lub dawczyni.

Dowiedz się więcej o programach adopcji komórek jajowych w InviMed >>

Zapobieganie poronieniom

Profilaktyka poronień obejmuje modyfikację trybu życia (zbilansowana dieta, unikanie używek, higiena snu, umiarkowana aktywność fizyczna, umiejętne radzenie sobie ze stresem), właściwe leczenie chorób ogólnoustrojowych oraz infekcji, a także usunięcie zdiagnozowanych przyczyn poronień (np. chirurgiczna korekta wad anatomicznych macicy).

Na wczesnym etapie ciąży warto badać poziom:

  1. progesteronu (niedobór tego hormonu spowodowany niewydolnością ciążowego ciałka żółtego może skutkować krwawieniami, skurczami i poronieniem);
  2. estrogenów jajnikowych;
  3. hormonu ciążowego hCG (wynik badania pozwala określić, czy ciąża rozwija się prawidłowo).

Uzyskane wyniki należy zawsze analizować w oparciu o zastosowane leczenie i stan kliniczny ciężarnej.

Ciąża po poronieniu

Dobrą wiadomością dla kobiet, które mają za sobą utratę ciąży jest fakt, iż po poronieniu można zajść ponownie w ciążę, a szanse na donoszenie jej do terminu porodu są większe niż w pierwszej ciąży.Jeśli doświadczyłaś poronienia, skonsultuj się w klinice leczenia niepłodności.

Jeśli doświadczyłaś poronienia, skonsultuj się w klinice leczenia niepłodności. Aby umówić się na konsultację lub teleporadę w InviMed, zadzwoń: 500 900 888.

***

Konsultacja medyczna artykułu: lek. med. Robert Gizler, ginekolog-położnik, dyrektor medyczny kliniki InviMed we Wrocławiu. Absolwent Akademii Medycznej we Wrocławiu. Członek Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego (PTG), Polskiego Towarzystwa Medycyny Rozrodu i Embriologii (PTMRiE) oraz Europejskiego Towarzystwa Embriologii i Rozrodu Człowieka (ESHRE).

Skontaktuj się z nami już dziś

Poufność jest dla nas priorytetem

Zgoda na kontakt marketingowy więcej: Musisz wybrać więcej opcji (minimum ${minimumContactAgree})

Informacje podstawowe dotyczące przetwarzania danych osobowych

Administrator danych: Medi Partner Sp. z o.o., Cybernetyki 19, 02-677 Warszawa. Cele przetwarzania: marketing własnych produktów i usług [w tym profilowanie]; marketing produktów i usług Medicover Polska [w tym profilowanie]. Podstawy prawne przetwarzania: Twoja zgoda. Prawa związane z przetwarzaniem danych: prawo do wycofania zgody na przetwarzanie danych osobowych; prawo dostępu do danych osobowych; inne prawa, o których mowa w szczegółowej informacji o przetwarzaniu danych. Odbiorcy danych: Podmioty przetwarzające dane osobowe w imieniu Medi Partner Sp. z o. o. Szczegółowe informacje o przetwarzaniu: Klauzula informacyjna.

Skontaktuj się z nami już dziś

Poufność jest dla nas priorytetem

Wystąpił błąd. Spróbuj ponownie później.

Zgoda na kontakt marketingowy więcej: Musisz wybrać więcej opcji (minimum ${minimumContactAgree})

Informacje podstawowe dotyczące przetwarzania danych osobowych

Administrator danych: Medi Partner Sp. z o.o., Cybernetyki 19, 02-677 Warszawa. Cele przetwarzania: marketing własnych produktów i usług [w tym profilowanie]; marketing produktów i usług Medicover Polska [w tym profilowanie]. Podstawy prawne przetwarzania: Twoja zgoda. Prawa związane z przetwarzaniem danych: prawo do wycofania zgody na przetwarzanie danych osobowych; prawo dostępu do danych osobowych; inne prawa, o których mowa w szczegółowej informacji o przetwarzaniu danych. Odbiorcy danych: Podmioty przetwarzające dane osobowe w imieniu Medi Partner Sp. z o. o. Szczegółowe informacje o przetwarzaniu: Klauzula informacyjna.