Zamknij Używamy plików cookies!

Korzystając z naszej witryny wyrażasz zgodę na wykorzystanie przez nas plików cookies. Pozwalają one zapewnić Ci wygodę podczas przeglądania naszego serwisu. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie. Więcej na temat cookies znajdziesz w Polityce Prywatności. Polityka prywatności Tak, zgadzam się

Czy jesteś
zadowolony
z naszych
usług? Oceń nas!

Wybierz kategorię, którą jesteś zainteresowany:

Jakie badania należy wykonać przed pierwszą wizytą?

Przed pierwszą wizytą warto, żeby pacjentka wykonała badania hormonalne: AMH (Anti-Müllerian Hormone) , TSH (tyreotropina) i PRL (prolaktyna). Pomogą one lekarzowi w pełniejszej ocenie przyczyny niepłodności.

Zachęcamy panów do wykonania przed pierwszą wizytą rozszerzonego badania nasienia. Posiadając ze sobą aktualne (nie starsze niż 6 miesięcy) rozszerzone badanie nasienia umożliwicie państwo lekarzowi ocenę przyczyny niepłodności. Statystycznie w 50% niepłodność spowodowana jest czynnikiem męskim, w 50% czynnikiem żeńskim.

Wszystkie badania wykonywane są w naszej klinice. Na badania można umówić się telefonicznie pod numerem telefonu 500 900 888, mailowo na adres invimed@invimed.pl lub osobiście w recepcji kliniki.

Co przynieść ze sobą na pierwszą wizytę w InviMed?

Z uwagi na konieczność potwierdzenia tożsamości pacjentów, którzy korzystają z usług kliniki, proszę nie zapominać o zabieraniu ze sobą na wizytę, zabieg lub umówione badanie dokumentu tożsamości (np. dowodu osobistego, paszportu, karty stałego pobytu). Brak dowodu tożsamości może spowodować, że wizyta nie odbędzie się ze względu na brak możliwości identyfikacji pacjenta. Identyfikacja pacjenta jest niezbędna w celu zagwarantowania bezpieczeństwa przeprowadzanych procedur.

Ważne jest zabranie ze sobą dotychczasowej historii leczenia, czyli wyników badań hormonalnych, wyników badań nasienia, wyników badań obrazowych, opisów przeprowadzonych zabiegów i operacji (w tym badań histopatologicznych), czy kart informacyjnych z pobytów w szpitalu.

Jaka jest skuteczność zabiegu in vitro?

Średnia skuteczność zabiegu in vitro w Polsce wynosi 35,2%, a w całej Europie 29,9%. Za Polską są Hiszpania (34,0%) i Wielka Brytania (30,1%), dalej Niemcy (28,0%), a na końcu Włochy (21,1%).

Skuteczność in vitro w klinikach InviMed wynosi 50% w grupie kobiet w wieku 35 lat i poniżej. Natomiast we wszystkich grupach wiekowych skuteczność leczenia to 43%.

Jaki jest koszt leków przyjmowanych w trakcie przygotowania do procedury in vitro?

Od lipca 2014 roku, leki do zabiegu in vitro znajdują się na liście leków refundowanych. Średni koszt leków waha się od 2 000 do 4 000 zł.

Jak przygotować się do zabiegu pobrania komórek jajowych (punkcji)?

Kilka dni przed zabiegiem położna weryfikuje, czy w dokumentacji medycznej pacjentki znajdują się wszystkie niezbędne wyniki badań (morfologia, wirusologia, elektrolity, grupa krwi, APTT – układ krzepnięcia). W przypadku ich braku kontaktuje się z pacjentką telefonicznie, prosząc o dostarczenie brakujących wyników w dniu zabiegu.

Pacjentki proszone są również o usunięcie przed zabiegiem wszystkich ozdób z paznokci (łącznie z lakierem). W trakcie zabiegu mogą one spowodować nieprawidłowy odczyt saturacji generowany przez czujnik zakładany na paznokieć.

Kiedy przeprowadzany jest transfer zarodków?

Transfer zarodków przeprowadzany jest najczęściej 3 dni po pobraniu komórek jajowych, jednak może być przeprowadzony również w 2. lub 5. dniu. Za dzień pierwszy od dnia pobrania komórek uważa się następny dzień po punkcji. Dzień transferu jest uzależniony od ilości pobranych komórek, jakości rozwijających się zarodków oraz decyzji pary i lekarza prowadzącego.

Kiedy inseminacja nie jest wskazana?

Przeciwskazaniem do inseminacji są:

  • stany zapalne w narządzie rodnym;
  • mięśniaki macicy (zależnie od lokalizacji);
  • niedrożność jajowodów;
  • patologie w obrębie błony śluzowej macicy;
  • stwierdzenie procesu nowotworowego;
  • inne ciężkie schorzenia ustrojowe;
  • obecność bakterii w nasieniu oraz inne patologie nasienia.

Czy zabieg inseminacji można powtórzyć?

Próby inseminacji można powtórzyć wielokrotnie. Ograniczenie ilości zabiegów wynika ze spadku szans na uzyskanie ciąży, wg różnych doniesień, po 6 lub 9 zabiegach. Jeśli zabiegi nie są efektywne, przeprowadza się dalsze konsultacje lekarskie w celu obrania innej metody leczenia.

Jaka jest skuteczność zabiegu inseminacji?

Skuteczność inseminacji waha się od 10 do 25% na cykl w zależności od parametrów nasienia, wieku kobiety i ilości dojrzałych pęcherzyków po stymulacji.

Jak się przygotować do zabiegu inseminacji?

Zabieg inseminacji nie wymaga specjalnego przygotowania. Na godzinę przed zabiegiem Pacjentka powinna wypić ok. 1  l płynów. Przypominamy także o zabraniu ze sobą dokumentu tożsamości.

Kiedy należy wykonać badanie nasienia?

Badanie nasienia powinno być przeprowadzone na początku diagnostyki niepłodności, najlepiej przed pierwszą wizytą w klinice leczenia niepłodności.

Jakie są wskazania do wykonania badania nasienia?

Poza diagnostyką niepłodności pary, badanie nasienia może być wykonywane z innych wskazań medycznych. Są to:

  • stany przed i po zabiegach chirurgicznych w obrębie układu rozrodczego,
  • planowana terapia przeciwnowotworowa (wskazanie do zamrożenia nasienia),
  • stany po leczeniu wnętrostwa, skrętu jądra itp. w dzieciństwie,
  • stany po leczeniu steroidami płciowymi (w tym także zażywanie anabolików) i glikokortykoidami.

Co to jest badanie nasienia?

Badanie nasienia jest to podstawowe badanie, jakie można przeprowadzić u mężczyzn w trakcie przeprowadzania diagnostyki w kierunku niepłodności. Jest to badanie całkowicie nieinwazyjne. Wykonywane są dwa typy badania nasienia: badanie ogólne i badanie rozszerzone.

Badanie ogólne obejmuje ocenę:

  • makroskopową: objętość, lepkość, pH, kolor, zapach,
  • mikroskopową: liczebność, żywotność, integralność błony plazmatycznej i ruchliwość plemników.

Badanie rozszerzone polega dodatkowo na określeniu budowy (morfologii) plemników.

Przez jaki czas wynik badania nasienia uznawany jest za aktualny?

Badanie nasienia przedstawia faktyczny stan przez okres 6 miesięcy i po tym czasie należy przeprowadzić badanie na nowo.

Czy próbkę do badania nasienia można przywieźć z domu?

Warunki oddania nasienia, temperatura i czas przechowywania w trakcie dostarczania do laboratorium – wszystko to w sposób istotny wpływa na późniejszą ocenę parametrów. Dlatego zaleca się, aby nasienie (jeśli jest to możliwe) oddać w klinice. Jeżeli nie ma takiej możliwości, należy pamiętać, że nasienie powinno być oddane w warunkach higienicznych (po uprzednim umyciu prącia wodą z mydłem). Całość wytrysku powinna trafić do specjalnego jałowego pojemniczka. Następnie szczelnie zamknięty pojemniczek powinien być dostarczony do laboratorium w temperaturze ciała ludzkiego w czasie nie dłuższym niż 30 min. Próbkę należy chronić przed słońcem.

Jak zinterpretować wynik badania nasienia?

Normy określające parametry nasienia na przestrzeni lat ulegały licznym modyfikacjom. Pierwsze opracowanie przez Światową Organizacje Zdrowia (WHO) norm dla nasienia pochodzi z 1980 roku. Kolejne zmiany wprowadzone zostały w 1999 r. a następnie w 2010 r. Poniżej przedstawione są wybrane ważniejsze parametry nasienia w/g najnowszej obowiązującej normy:

Normy WHO z 2010 roku 

  • objętość ejakulatu: ≥ 1,5 mL pH: 7,0 – 8,0
  • liczba plemników: ≥ 15 mln/mL
  • liczba plemników w ejakulacie ≥ 39 mln/mL
  • odsetek plemników o prawidłowej ruchomości: ≥ 32% z ruchliwością postępową
  • morfologia (budowa): ≥ 4% plemników o prawidłowym kształcie
  • żywotność: > 58% plemników
  • leukocyty w osadzie nasienia: < 1 mln/mL
  • test aglutynacji (MAR, IBT): < 50% plemników

Jak się przygotować do badania nasienia?

Właściwe przygotowanie i wykonanie badania jest kluczowe dla prawidłowego odczytu parametrów nasienia a co za tym idzie prawidłowej oceny rzeczywistej płodności mężczyzny. Przed samym badaniem należy zachować 3 do 5 dni wstrzemięźliwości płciowej. Badania dowodzą, że poniżej 3 dni jest zbyt mała koncentracja plemników w nasieniu, zaś powyżej 5 dni może wystąpić zwiększony odsetek plemników martwych. Zalecany czas abstynencji ma także związek z rożną intensywnością współżycia poszczególnych mężczyzn.

Kto może skorzystać z Programu Rządowego IN VITRO?

  • rozpoznanie bezwzględnej przyczyny niepłodności przez lekarza ginekologa,
  • udokumentowane przez parę nieskuteczne leczenie w czasie nie krótszym niż 12 miesięcy,
  • pacjenci, którzy chcą skorzystać z Programu muszą być uprawnieni do korzystania ze świadczeń publicznych,
  • zapłodnienie in vitro w ramach Programu Ministerstwa Zdrowia musi być wykonane z komórki jajowej oraz nasienia partnerów. Program nie obejmuje procedury in vitro z użyciem nasienia dawcy lub oocytów dawczyni,
  • kobieta w dniu zgłoszenia do Programu nie może mieć ukończonego 40. roku życia. Nie ma ograniczeń wiekowych dla mężczyzn,
  • w ramach Programu będą mogli się leczyć także pacjenci, u których w wyniku leczenia lub z innych powodów może dojść do utraty płodności w przyszłości (tzw. pacjenci z odroczoną płodnością z powodów onkologicznych oraz zakaźnych).

Co przynieść ze sobą na wizytę rejestracyjną?

  • dokument potwierdzający tożsamość obydwu partnerów (dowód osobisty, paszport),
  • kopię dokumentacji medycznej z minimum 12 ostatnich miesięcy leczenia (historię choroby, wyniki przebytych badań w ramach leczenia niepłodności, karty informacyjne, opisy zabiegów),
  • wypełniony i podpisany Regulamin uczestnictwa w Programie.(POBIERZ).

Sytuacje wykluczające pary ze względów medycznych.

  • brak możliwości pobrania komórek rozrodczych od jednego z Partnerów,

  • FSH powyżej 15 mU/mL (pobrane w 2-3 dniu cyklu),

  • AMH poniżej 0,5 ng/mL – według starej generacji stosowanych odczynników badaniu, czyli poniżej 0,7 ng/mL – według nowej generacji stosowanych odczynników w badaniu),

  • nieprawidłowa odpowiedź na wcześniejsze stymulacje jajeczkowania, czego wyrazem był brak pozyskania komórek jajowych w 2 cyklach stymulacji,

  • nawracające utraty ciąż w tym samym związku,

  • wady macicy bezwzględnie uniemożliwiające kobiecie donoszenie ciąży,

  • brak macicy,

  • wiek kobiety – powyżej 40 lat w dniu zgłoszenia do Programu,

  • osoby nie posiadające ubezpieczenia społecznego.