Diagnostyka niepłodności
Diagnostyka niepłodnośći zawsze dotyczy pary i powinna równocześnie obejmować kobietę i mężczyznę.
Diagnozowanie przyczyn niepłodności powinno obejmować równocześnie kobietę i mężczyznę. W przypadku diagnozowania przyczyny ze strony męskiej, wystarczające jest wykonanie ogólnego badania nasienia. Jeśli parametry nasienia wykazują zaburzenia, lekarz prowadzący może zlecić dalszą diagnostykę endokrynologiczną lub mikrobiologiczną partnera. W wyjątkowych przypadkach, wskazane jest wykonanie biopsji jądra. Diagnostyka przyczyn niepłodności kobiecej obejmuje oznaczanie poziomów hormonów, badania ultrasonograficzne narządu rodnego, ocenę prawidłowości budowy macicy (HSG). Badaniem niepłodności partnerskiej jest badanie śluzu szyjkowego po stosunku (PCT).
Problem niepłodności dotyczy około 15-20% wszystkich par starających się o dziecko. W związku z rosnącą skalą zjawiska, WHO uznała niepłodność za chorobę społeczną. Dlatego coraz większy nacisk kładzie się na diagnostykę i leczenie tej choroby.
Diagnostyka niepłodności jest to szereg badań obejmujących obojga partnerów. Okres diagnostyki powinien być ograniczony do względnie krótkiego czasu co w praktyce oznacza 2 cykle miesięczne.
W tym okresie wykonuje się następujące badania:
- badanie nasienia,
- badania hormonalne, immunologiczne, w tym test po stosunku,
- ocenę owulacji,
- ocenę drożności jajowodów,
- diagnostykę endoskopową.
Przeczytaj więcej o:
